Gül Kokusu

Acziyet dökülüyor dudaklarımdan,

kaçıyorum.

Bedenim çürür gibi acıyor;

ölüm affedilmiyor.

Bedenini boğazından yakalayan o celalli akıntı gibi,

ruhumu boğar kederin…

Güzel tenimin dönüşeceği cesedi ne görebiliyorum ne de koklayabiliyorum;

ancak biliyorum:

Herkes ölür bir gün.

İçime akan gözyaşlarım,

çaresizliğimi süsler öpülmeden büzülmüş dudaklarım,

çocukluğuna küskün ruhum,

bir de toprağına aldığım Lilyumlar…

Biz seni andık bugün.

Herkes ölür bir gün,

fakat ben dipdiri bedenime rağmen yaşayamıyorum.

Herkes ölür bir gün,

Sen rüyalarıma gelmez oldun.

Herkes ölür bir gün.

Olmuş tam tamına sekiz sene.

Zamansızlığın, kalbimi yakar tek hecede.

Herkes ölür bir gün,

fakat ben seni doyasıya yaşayamadım.